Εντάξει, 1-10, εδώ Κέντρο.
Λαμβάνεις;
Εδώ 1-10, σας ακούμε.
Που βρίσκεστε, 1-10;
Εντάξει, 1-10, που βρίσκεστε;
Είμαστε εδώ κοντά, Μαριάν.
Τι θέλεις;
Έχουμε περιστατικό διατάραξης κοινής ησυχίας νότια της οδού Κορμπάιν.
Πιθανή ληστεία σε εξέλιξη. Στην American Bank.
Ο ύποπτος οδηγεί ένα λευκό σεντάν. Επαναλαμβάνω.
Ο ύποπτος είναι οπλισμένος και οδηγεί ένα λευκό σεντάν.
1-10 καθ' οδόν.
Βλέπουμε ένα λευκό σεντάν να κινείται νότια στην οδό Μέιν.
Επαναλαμβάνω. Κινείται νότια της οδού Μέιν με κατεύθυνση την έξοδο προς τον Ι-35.
Το καταδιώκουμε. Χρειαζόμαστε ενισχύσεις.
Το βλέπετε;
Τέσσερα δευτερόλεπτα, Άνταμ. Θα τον προλάβουμε.
Κέντρο, εντοπίσαμε το λευκό σεντάν, όβερ.
Χρειάζεστε ενισχύσεις;
Κανένα ίχνος του υπόπτου.
Για παν ενδεχόμενο, είναι ένα μπλε αμάξι.
Όλες οι μονάδες στον Ι-35 για καταδίωξη.
Ο ύποπτος τώρα πιστεύεται πως οδηγεί ένα μπλε τετράπορτο σεντάν.
Επαναλαμβάνω. Μπλε, τετράπορτο σεντάν.
-Καταδιώκει και η Πολιτειακή Αστυνομία. -Ελήφθη. Εντάξει.
Με συγχωρείς. Χρειάζεσαι βοήθεια;
Όχι, καλά είμαι. Βασικά...
Η σακαράκα άρχισε να κάνει διακοπές πριν κανένα μίλι.
Προσπάθησα να φτάσω μέχρι την επόμενη έξοδο αλλά τα έφτυσε.
Αφήστε με να ρίξω μια ματιά.
Λες να είναι το ψυγείο;
Μπορεί.
Έχει σπάσει;
Δεν θα μου φαινόταν περίεργο.
Ξέρεις τίποτα από αμάξια;
Δεν θα το έλεγα.
Λοιπόν, προς τα που πας;
Βασικά, πουθενά.
-Απλά οδηγείς, ε; -Απλά οδηγώ.
Μου αρέσει το αγροτικό σου.
Ναι κι εμένα.
Το έκλεψα.
Αλήθεια;
Όχι.
Ήταν του άντρα μου.
Που είναι;
Έχει...
πεθάνει. Εκεί... Εκεί είναι.
Να ρωτήσω πως σε λένε;
Τζούελ.
-Τζούελ; -Ναι.
-Έτσι σε λένε; -Ναι.
Γιατί; Δεν με πιστεύεις;
Όχι, σε πιστεύω. Απλά...
λοιπόν, σου πάει.
Αυτό μπορώ να το πω.
Εσένα πως σε λένε;
Κύριε, καλοντυμένε με μπλε κοστούμι;
Μπομπ. Μπομπ Κάλαχαν.
Που πας, λοιπόν;
Σπίτι. Ταξίδεψα λιγάκι.
-Κάνοντας τι; -Διάφορα. Είμαι στις πωλήσεις.
Τι πουλάς.
Όπως είπα, λίγο απ' όλα...
Εσύ τι ψάχνεις;
-Σου αρέσουν τα άλογα. -Τι;
-Αυτό το πράγμα που... -Α, ναι. Ναι, μου αρέσουν.
Δηλαδή είσαι μια καουμπόισσα που της αρέσει να κλέβει αμάξια;
-Τι άλλο δεν ξέρω; -Αυτά είναι όλα.
Έχω τρία άλογα. Ζω στην εξοχή.
-Τρία άλογα; -Λατρεύω την ιππασία.
-Ναι. -Πως τα λένε;
-Τα άλογα; -Ναι.
Γουίλι, Κλεμεντάιν και Ντόροθι-Τζιν.
Ντόροθι-Τζιν;
Μοιάζει ο τύπος μου. Ντόροθι-Τζιν.
Ιππεύεις;
Εγώ; Όχι. Όχι, ποτέ δεν έχω ιππεύσει.
-Αλλά είναι στη λίστα μου. -Ποια λίστα;
Με όσα θέλω αλλά δεν έκανα ακόμη.
Καλύτερα να βιαστείς.
Γιατί έτσι;
Θέλετε κάτι άλλο;
-Όχι, νομίζω πως είμαστε εντάξει. -Όχι, ευχαριστώ.
-Εντάξει, λοιπόν. Όποτε είστε έτοιμος. -Σ' ευχαριστώ.
Όχι, όχι. Με πήρες μαζί σου. Είναι το λιγότερο που μπορώ να κάνω.
-Όχι, μην ανησυχείς. -Σε παρακαλώ, επιμένω.
Σ΄ευχαριστώ.
Με τι είπες πως ασχολείσαι; Πωλήσεις;
-Ναι. -Πλασιέ;
-Όχι, όχι, όχι. -Πουλάς Βίβλους;
Σε καμιά περίπτωση.
Πλάκα κάνω.
Να σου πω κάτι;
Δεν έχω ιδέα από πωλήσεις.
Απ' το μυαλό μου το έβγαλα.
Τι κάνεις, λοιπόν;
Είναι μυστικό.
-Αλήθεια; -Ναι.
Και γιατί έτσι;
Γιατί αν σου πω, δεν θα θέλεις να με ξαναδείς.
Ποιος είπε πως θα σε ξαναδώ;
Θα με ξαναδείς;
Αυτό είναι...
-Δεν μιλάς σοβαρά. -Σοβαρότατα.
-Είναι γελοίο. -Μιλάω σοβαρά.
-Έλα! -Δεν κάνω πλάκα.
Γιατί μου το είπες, τότε;
Μάλλον επειδή σε εμπιστεύομαι.
Μόλις με γνώρισες.
Μερικές φορές απλά ξέρεις.
Μαζί μου;
Παραμένεις εδώ, όμως.
Επειδή δεν σε πιστεύω. Και αν σε πίστευα...
Τι θα ήταν χειρότερο, να λέω ψέματα ή αλήθεια;
-Απόδειξέ το. -Να το αποδείξω;
-Θέλεις να στο αποδείξω; -Ναι.
Τι θα κάνεις αν το αποδείξω;
Δεν θα σηκωθώ να φύγω.
Όχι, δεν θα το κάνω.
-Δεν το περίμενα. -Όχι, επειδή δεν μπορώ.
Αλλά δεν είναι το στυλ μου.
Δεν είναι το στυλ σου;
-Έχεις στυλ; -Έχω.
Πες μου, λοιπόν, ποιο είναι.
-Το στυλ μου; -Ναι.
Εντάξει, λοιπόν, ας πάρουμε αυτό το μέρος.
Δεν είναι του στυλ μου.
Ας πούμε πως ήταν τράπεζα.
Και αντί για το ταμείο εκεί πέρα, ήταν γκισέ της τράπεζας.
Και εκείνη η κυρία που στέκεται εκεί, ήταν η ταμίας του γκισέ.
Κι εσύ μπαίνεις μέσα, ατάραχος, και βρίσκεις ένα καλό σημείο...
...και κάθεσαι, όπως καθόμαστε εδώ.
Και περιμένεις και παρακολουθείς.
Και μπορεί να σου πάρει μερικές ώρες, ίσως και μέρες.
Αλλά περιμένεις. Πρέπει να βρεις τη σωστή στιγμή.
Τη σωστή ώρα. Και τότε κάνεις την κίνησή σου.
Σηκώνεσαι, λοιπόν, την κοιτάς στα μάτια...
και της λες, "Κυρία μου, ληστεία".
Και τής δείχνεις το όπλο...έτσι.
Λες, "Θέλω να γεμίσεις την τσάντα με λεφτά και να μου τη δώσεις".
"Και μη κάνεις καμιά ανοησία. Δεν θα ήθελα να πάθεις κάτι".
"Γιατί σε συμπαθώ".
"Σε συμπαθώ πολύ".
"Βασικά, ίσως και να σε ερωτεύομαι".
"Γι' αυτό μη μου ραγίσεις την καρδιά. Εντάξει;".
Έτσι, θα γέμιζε την τσάντα με λεφτά και θα μου την έδινε.
Και θα έφευγα όπως μπήκα, άνετος.
Κι εκείνη...
Πες μου εσύ τι θα έκανε.
Σε πειράζω.
Τα χέρια του έτρεμαν. Αυτό έβλεπα συνέχεια.
Τα χέρια του έτρεμαν ανεξέλεγκτα.
Αν είχε τραβήξει τη σκανδάλη...
δεν ξέρω κι αν μπορούσε να την τραβήξει. Ήταν τελείως αποδιοργανωμένος.
Αλλά αν την είχε τραβήξει... Όχι, όχι. Σωστά έπραξες.
Πως νιώθεις; Είσαι καλά;
Τζον; Τζον;
Δεν θέλω να το κάνω θέμα, αλλά τσοντάραμε όλοι και σου πήραμε κάτι.
Να πάρει. Σαραντάρισες.
Από δω αρχίζει η κατηφόρα.
Πρέπει να τα βάλουμε όλα, γιατί ήρθε ο μπαμπάς.
Χρόνια Πολλά!
Τι είναι όλα αυτά;
-Έκπληξη! -Γιατί δεν μου το είπατε;
Γιατί τότε δεν θα ήταν έκπληξη!
Τούρτα για πρωινό;
Ποιανού ιδέα ήταν, γλυκιά μου;
Δική τους ιδέα ήταν.
Προσπάθησα να τους το πω.
Ο μπαμπάς θα έχει τις μαύρες του, και δεν θα θέλει να ακούει για ηλικίες.
"Αγαπητέ, κ. Πρόεδρε..."
Είπαν πως δεν τους νοιάζει.
"...λυπάμαι που σας πυροβόλησαν, και χαίρομαι που είστε καλύτερα".
Εσένα, σε νοιάζει;
Είναι τα γενέθλιά σου.
Δεν θα πω τίποτα.
"Μάλλον δεν μπορείτε να μου πείτε, γιατί είναι μυστικό,"
"αλλά, πάω στοίχημα πως είναι πολλοί"
"κι αναρωτιέμαι αν παίζετε κρυφτό με τους επισκέπτες".
"Ελπίζω να σας επισκεφτώ κάποια μέρα και πιστεύω πως θα είχε πλάκα".
"Σας ευχαριστώ που κάνετε την Αμερική ασφαλή."
"Με εκτίμηση, Άμπιλιν Χαντ".
Περιπολικό 22, λαμβάνεις;
Περιπολικό 22, εδώ Κέντρο. Λαμβάνεις;
Μωρό μου, πάτα το κόκκινο κουμπάκι και πες τους "Λαμβάνω".
Λαμβάνω.
Πες "Λαμβάνω, φιλαράκι".
-Λαμβάνω, φιλαράκι. -Θέλω κι εγώ να το κάνω.
Φίλε, πες της...πάτα το κόκκινο κουμπί και πες, "Κέντρο, εδώ Ληστεία 7".
Κέντρο, εδώ Ληστεία 7
Κόψτε τις χαζομάρες.
Πες, "Πρέπει να πάω... 10-2, οπωσδήποτε".
Πρέπει να πάω 10-2, οπωσδήποτε.
Στάσου, τι είναι το 10-2;
Εντάξει, θα περιμένετε στο αμάξι, ή θα μπείτε μέσα;
-Μέσα. -Θα περιμένω.
Θα μου δώσεις τα κλειδιά για να ακούω ραδιόφωνο;
Ναι. Και γράψε ένα σημείωμα για τον δάσκαλο, γιατί θα αργήσουμε.
Έγινε.
Έλα.
Έλα, φιλαράκι. 10-2. Πάμε!
Σε ποιον προσεύχεσαι αυτή τη φορά;
Στην Κυρά μας...
των σπανίων και περιοδικών παρουσιών.
Άρα είναι επιλογή σου, σωστά;
-Πρέπει να διαλέξεις; -Ναι!
Εντάξει, διάλεξε ότι θέλεις τότε.
Σου αρέσει το μπέιζμπολ, έτσι δεν είναι;
-Ναι. -Διάλεξε το μπέιζμπολ, τότε.
Διάλεξε ότι σου αρέσει.
Αυτό είναι το σημαντικότερο. Να κάνεις αυτό που θέλεις.
Αλλά να σιγουρευτείς πως όντως σου αρέσει, καταλαβαίνεις;
Γιατί μ' αυτό θα μείνεις.
Γιατί με κοιτάς έτσι;
Σου αρέσει η δουλειά σου;
Με συγχωρείτε, κύριε. Μπορώ να δω τον Διευθυντή;
Εγώ είμαι.
Τι μπορώ να κάνω για σας;
Θέλω να ρωτήσω για ένα επαγγελματικό δάνειο.
Φυσικά. Σίγουρα μπορούμε να σας βοηθήσουμε.
Για τι είδους επάγγελμα μιλάμε;
Αυτού του είδους.
Κάτσε κάτω.
Μπαμπά, βαριέμαι.
Τι θέλεις να κάνω;
Λοιπόν, πως είστε σήμερα;
Αφού ρωτάς, όχι και πολύ καλά.
Είναι νωρίς ακόμα.
Θα σου δώσω αυτό.
Και θέλω να το γεμίσεις χρήματα.
Έχεις ακούσει για τον βάτραχο που πήγε στην τράπεζα;
Όχι.
Ένας βάτραχος, μπαίνει σε μια τράπεζα μια μέρα.
Πάει κατευθείαν στον ταμία...
Εδώ έχουν ταμπέλες με το όνομα. Γράφει "κ. Πάντιγουακ".
Πάει σ' αυτόν και λέει, "με συγχωρείτε, κ. Πάντιγουακ".
"Θέλω να μιλήσω σε κάποιον για ένα δάνειο".
Και ο κ. Πάντιγουακ τον κοιτάει και του λέει...
"Δεν μπορείς να πάρεις δάνειο. Είσαι απλά ένας βάτραχος".
Και λέει ο βάτραχος, "Δεν είναι δίκαιο αυτό."
"Μπορείς να μιλήσεις στον Διευθυντή σου;"
Έτσι ο κ. Πάντιγουακ, πήγε και μίλησε στον Διευθυντή του και του είπε...
"Κύριε, είναι ένας βάτραχος έξω, που ζητάει δάνειο".
Και ο Διευθυντής είπε, "Έχει κάποια εγγύηση;".
Η εγγύηση είναι κάτι που μπορείς να δεσμεύσεις...
για να είσαι σίγουρος πως θα πάρεις πίσω τα λεφτά σου.
Και του λέει, "Δεν ξέρω. Θα πάω να ρωτήσω".
Και κάθισε.
Και πάει πίσω στον βάτραχο και του λέει, "Έχεις κάποια εγγύηση;"
Και ο βάτραχος έβγαλες ένα μικροσκοπικό, γυάλινο αχλάδι...
και το βάζει στον γκισέ και λέει...
"Αυτό το γυάλινο αχλάδι, είναι ότι έχω και δεν έχω".
Και μετά, ο κ/ Πάντιγουακ το πάει στον Διευθυντή του και λέει...
Οπότε θα κάνουμε αλλαγή στον λογαριασμό αποταμίευσης;
"Κύριε, αυτό είναι όλα όσα έχει ο βάτραχος."
Σ' ευχαριστώ.
Ο Διευθυντής τον κοιτάει και κοιτάει και το γυάλινο αχλάδι...
και λέει...
Λέει, "Είναι μπιχλιμπίδι, Πάντιγουακ. Δώσε δάνειο στον βάτραχο".
-Το έπιασες; -Ναι.
Θα ήθελα να κάνω μια κατάθεση.
Με συγχωρείτε, κυρίες και κύριοι.
Σας παρακαλώ, παραμείνετε ψύχραιμοι.
Είναι καθήκον μου, να σας ενημερώσω...
πως μόλις λήστεψαν αυτήν την τράπεζα.
Πάτα το!
Λοιπόν, όλοι ας... Έλεν, τα καταφέρνω.
-Δεν μπορείτε να φύγετε. -Η κόρη μου είναι στο αμάξι.
-Έρχεται η αστυνομία. -Ακούστε με. Εντάξει. Εγώ είμαι...
-Η αστυνομία θα είναι εδώ όπου να 'ναι. -Δεν με ακούτε! Είμαι αστυνομικός!
Τζον; Τι στο διάολο κάνεις εδώ;
Σας φάνηκε κάποιος ύποπτος ή κάτι παράταιρο;
Πόσο χρονών ακριβώς;
Θα έλεγα κάπου 50 με 60;
-Πιο κοντά στα 60; -Ναι.
-Ή στα 50; -Ναι, 50 με 60.
Εσύ συμφωνείς, Τζον;
Τι έγινε;
Είστε καλά;
-Είπατε πως ήταν οπλισμένος; -Ναι, είχε όπλο.
-Το είδατε; -Ναι!
-Σας σημάδεψε; -Όχι! Μα είπε πως είχε και...
-Κάνατε ότι σας είπε. -Ναι.
-Επειδή σας είπε πως είχε όπλο. -Ναι. Και επίσης...
ήταν πολύ ευγενικός.
Δεν μιλάει λέξη αγγλικά.
Κι εγώ δεν ξέρω παρά μια δυο λέξεις στα ισπανικά.
που τις χρησιμοποιώ σε ελεύθερη μετάφραση.
Μια χαρά φαίνεται να τα πηγαίνουμε.
Bueno para ti.
Τι πρέπει να απαντήσω σε αυτό; "Si";
Si. Absolutamente.
Ξέρω πότε με δουλεύουν και δεν έχω πρόβλημα, γιατί...
έχω καλή αίσθηση του χιούμορ και αυτοσαρκασμό, κύριέ μου.
Κι εγώ έχω καλή αίσθηση του χιούμορ για σένα.
Ναι, καλά. Άντε παράτα με.
Θέλει να την πάω στο Μπουένος Άιρες.
-Έχεις πάει ποτέ εκεί; -Όχι.
Λένε πως έχουν πολύ όμορφη ποίηση.+
Την Χιλή εννοείς.
Ποια είναι η διαφορά;
Στο Σεντ Λούις έχεις πάει ποτέ;
Φυσικά.
Έχω μια ιδέα για μια καλή μπάζα εκεί πέρα.
...με δόκιμους από 19 λύκεια του Λάμπεκ.
Ο άντρας έβαλε τους δόκιμους για ύπνο στις εννέα και μισή την Παρασκευή...
έβαλε τα χιονοπέδιλά του και κατέβηκε το βουνό μέχρι...
Το είπαν στις ειδήσεις;
Στα τοπικά νέα απόψε...μέλισσες.
Όχι. Δεν νοιάζεται κανείς.
Εσύ νοιάζεσαι.
-Έτσι δεν είναι; -Προσπαθώ.
Δεν μπορώ να αποφασίσω αν πρέπει να προσπαθήσω περισσότερο ή να παραιτηθώ.
Θα παραιτηθείς για να κάνεις τι;
Πραγματικά δεν ξέρω. Κάτι χρήσιμο.
Κάτι που δεν απαιτεί να καθαρίζω ένα χάλι, που φτιάχνεται πάλι απ' την αρχή μόνο του.
Εντάξει. Μπορείς να παραιτηθείς.
Ή να προσπαθήσεις να τους πιάσεις.
Δεν πίστευα πως θα μου τηλεφωνήσεις.
Κι εγώ δεν πίστευα πως θα απαντήσεις. Άρα είμαστε πάτσι.
-Πως είναι το αγροτικό σου; -Επισκευάστηκε.
-Αλήθεια; -Ναι. Εσύ τι κάνεις;
Ταξιδεύεις πολύ, φαντάζομαι.
Ναι.
-Πούλησες πολλές Βίβλους; -Ναι, ένα σκασμό.
Κοιτάς τον έναν από τους καλύτερους πέντε πωλητές της περιοχής.
-Αλήθεια; -Ναι.
Δεν πιστεύω λέξη απ' όσα λες.
Μάλλον, καλά κάνεις.
Δεν φοράς το ακουστικό σου.
Δεν φοράς το ακουστικό σου!
-Συγγνώμη, δεν σε άκουσα; -Δεν φοράς...
Θεέ μου.
Έχω κάτι για σένα.
Τζον Χαντ!
Που είναι ο Τζον Χαντ; Να 'τος.
Φαίνεται πως οι Ληστές της Βροχής ξαναχτύπησαν.
Κορόιδευε, Κολόμπο. Τι έχεις;
Το έστειλε ο Τζιν Ντέτλερ. Είπε πως τον έκανε να σε σκεφτεί.
Ξεκαρδιστικό.
Μην ανησυχείς. Έχω ήδη βάλει τα ΚΑΠΗ να βοηθήσουν.
Παρακαλώ. Τζιν.
Γεια σου, Τζιν Ντέτλερ. Εδώ Τζον Χαντ.
--Πες μου γι' αυτή τη ληστεία. -Εννοείς για τον ηλικιωμένο;
Η ίδια ιστορία. Μικροποσό. Χωρίς αποτυπώματα, χωρίς μεθοδολογία. Τίποτα.
Δεν έχεις καθόλου στοιχεία, ε;
Τι έκπληξη.
Κυρίως επειδή κανείς δεν δίνει δεκάρα.
Είναι απλά μια αστεία ιστορία.
Ναι. Τίποτα πιο αστείο από μια ένοπλη ληστεία.
Ναι.
Μια και λέμε για αστεία...
άκου το καλύτερο.
Είπα στη γυναίκα μου για την υπόθεση.
Και μάλλον το είπε στην αδερφή της, γιατί την επόμενη μέρα, με πήρε τηλέφωνο...
και μου είπε για κάτι που διάβασε στην εφημερίδα και ομοιάζει.
Γέρος...με όπλο.
Αλήθεια; Πως λένε την αδερφή της γυναίκας σου;
Γεια σου, Μαρτζ. Παίρνω για την ληστεία που είχατε στις 8 Ιούνη.
Είναι ανοιχτή ακόμα αυτή η υπόθεση;
Μάλιστα. Μπορείτε να μου τα στείλετε με φαξ; Ευχαριστώ.
Τι εννοείτε όταν λέτε, πως ήταν παραπάνω από ένας;
Δύο;
Με συγχωρείτε.
-Γεια σας. -Γεια. Θα ήθελα να ανοίξω έναν λογαριασμό.
Τέλεια. Τι είδους λογαριασμό θέλετε;
Τέτοιου είδους.
Σου φτάνουν αυτά;
Συνέχισε να φέρνεις, Πάτι.
Θεέ μου. Μπορώ να έχω λίγη βοήθεια;
Εντάξει, έχουμε πέντε πολιτείες...
-Ενενήντα τρεις ληστείες. -Σε δύο χρόνια.
-Και πιστεύεις πως είναι οι ίδιοι; -Εκατό τοις εκατό.
Πως γίνεται, λοιπόν, οι ίδιοι τρεις τύποι να την έχουν γλυτώσει;
Δεν γλύτωσαν. Απλά δεν έχουν πιαστεί ακόμα.
Τι θες να κάνεις, λοιπόν;
-Τι θέλω να κάνω; -Ναι.
-Να τους πιάσουμε. -Να τους πιάσουμε.
Γεια σας.
Κλαις; Μη κλαις.
Γιατί κλαις;
Είναι η πρώτη μου μέρα.
Πάντα υπάρχει η πρώτη φορά για όλα, έτσι δεν είναι;
Ψηλά το κεφάλι.
Εντάξει.
Τα πας περίφημα.
Και πως θα τον περιγράφατε;
Λοιπόν...ήταν πολύ ευγενικός.
Φαινόταν αρκετά καλός άνθρωπος.
-Ήταν... -Να μαντέψω.
Ήταν ευγενής. -Ναι.
Αλλά, ήταν περισσότερο...
-Φαινόταν ευτυχισμένος -Ευτυχισμένος;
Ναι.
Έμοιαζε με κάποιον από αυτούς;
Ναι, κάπως. Υποθ...
Έμοιαζε περισσότερο...
Ευτυχισμένος.
Έλα!
Φαίνεται χάλια τώρα, γιατί ξεκίνησα να βγάζω την ταπετσαρία για να την αλλάξω.
Και βρήκα αυτό στο σοβά και δεν άντεχα να το καλύψω.
Το έψαξα. Αυτός έχτισε το σπίτι.
Υπέγραψε εκεί πριν εκατό περίπου χρόνια...
και είναι ακόμα εκεί.
Τον Γουάιλι τον έχω από τότε που γεννήθηκε και την Κλιμεντάιν...
Η Κλιμεντάιν ανήκε στους γείτονές μας, αλλά συνέχεια περνούσε τον φράχτη μας.
Έτσι τελικά, την αγοράσαμε.
Ώστε...όλα αυτά σου ανήκουν, ε;
Ναι.
Σε μένα και την τράπεζα.
Τα παιδιά μου, μού λένε συνέχεια να το πουλήσω...
αλλά το αγαπώ πολύ.
Λένε πως είναι πολύ κοστοβόρο...
ή πολύ μεγάλο για να το φέρω βόλτα μόνη μου, αλλά...
τους λέω, ελάτε τότε να με βοηθήσετε.
Δεν το κουνάω από δω.
Δεν είσαι παντρεμένος, έτσι;
Εγώ; Όχι.
Κάποτε ήμουν, όμως. Όταν ήμουν νέος.
Έχεις παιδιά;
Ελπίζω όχι.
-75... -Ναι.
-...76... -Ναι.
-...77... -Ναι.
-Μπορώ να πιώ απ' τη μπίρα σου; -Όχι. Συνέχισε.
78, 79, 80.
80. Τι είναι μετά το 80;
-81. -81.
Λοιπόν, είναι ένα μονοπάτι. Το βλέπετε;
Ναι.
-Και που οδηγεί; -Στον κακό.
Στον κακό.
Που πάει, λοιπόν, ο κακός;
ΣΕΝΤ ΛΟΥΙΣ, ΜΙΖΟΥΡΙ 26 Σεπτεμβρίου, 1981 7:55 π.μ.
Μπορούμε να έχουμε άλλους δύο καφέδες, παρακαλώ;
-Πως ήταν το ταξίδι; -Μακρύ.
-Ρομαντικό.
Ρομαντικό;
Δεν του άρεσε το ηχογραφημένο μου βιβλίο.
Είναι μεγάλη.
Πολύ μεγάλη.
Αυτό που θέλω να μάθω είναι πόσα έχουν στο φορτηγό.
Θέλω να μιλήσω σε κάποιον για έναν συνταξιοδοτικό λογαριασμό.
Γεια. Μπορείτε να μου την εξαργυρώσετε, παρακαλώ;
-Φυσικά. Αυτό μόνο; -Ναι.
Βλέπω τους φίλους μου να αγοράζουν σπίτια και να φέρονται σαν ενήλικες...
και δεν το θεωρούσα μεγάλη υπόθεση, αλλά...
όταν το καλοσκεφτόμουν δεν φαινόταν λογικό, μέχρι...
μέχρι τώρα και...
όλα έχουν μπει σε μια σειρά...
Κύριε. Κύριε τα μετρητά σας.
Σας ευχαριστώ.
...μπήκαν στη θέση τους.
Είμαι παιδί και φεύγει ο πατέρας μου.
Και όταν μπήκα στην εφηβεία, η μαμά μου ξαναπαντρεύτηκε.
Και παντρεύτηκε έναν αστυνομικό, οπότε...
-Αστυνομικό; -Ναι, άστα να πάνε.
Ήδη έχω ξεκινήσει τις μικροκλοπές.
Τέλος πάντων, το πρώτο που κάνει είναι να αλλάξει όλες τις κλειδαριές.
Και γράφει ένα μανιφέστο 30 σελίδων...
σχετικά με το τι θα γίνει τώρα που κάνει κουμάντο αυτός.
Πράγματα που έπρεπε να κάνουμε και άλλα που δεν μπορούσαμε πια να κάνουμε.
Τέτοια πράγματα.
Είναι, λοιπόν, Χριστούγεννα. Έχω βγει και πίσω και γυρίζω πίσω αργά.
Το σπίτι είναι κλειδωμένο, σαν ομοσπονδιακή φυλακή.
Το μόνο προσβάσιμο παράθυρο είναι ένα παράθυρο ψηλά...
και σκαρφαλώνω στο ψηλό παράθυρο και έχω μπει σχεδόν μέσα...
όταν αρχίζω να χάνω την ισορροπία μου και πιάνομαι στο χριστουγεννιάτικο δέντρο.
Και οι μπάλες πέφτουν και οι γιρλάντες κρεμάνε.
Και κοιτώντας μέσα από τη γιρλάντα, βλέπω τον πατριό μου με τα σώβρακα...
σε θέση μάχης.
Να κρατάει το όπλο του και με τα δύο χέρια...
κι ετοιμάζεται να ρίξει και λέει τότε...
"Ακίνητος! Ακίνητος, ναύτη!"
Ποτέ δεν με είχε αποκαλέσει ξανά "ναύτη".
Ήταν η πρώτη φορά.
Έτσι...τα πράγματα έγιναν χειρότερα από τότε και...
και γι' αυτό μισώ τα Χριστούγεννα.
-Παρακαλώ; -Γεια. Εγώ είμαι.
Γεια σου!
Σε παίρνω αργά;
Όχι, δεν είναι και τόσο αργά.
-Λοιπόν, τι κάνεις; -Απλά κάθομαι στο σπίτι...
πληρώνω λογαριασμούς, χαζολογάω.
-Περιμένεις να σου τηλεφωνήσω; -Πρόσεχε. Που είσαι;
Κάπου στην Οκλαχόμα ή το Μιζούρι, δεν ξέρω. Τα ίδια μου φαίνονται όλα.
Θέλεις να έρθεις να με συναντήσεις;
Δηλαδή το χρηματοκιβώτιο;
Το χρηματοκιβώτιο και το φορτηγό.
Πιστεύεις, πραγματικά, πως μπορούμε να το κάνουμε;
Ναι, πιστεύω πως ίσως μπορούμε να το κάνουμε.
Ίσως μπορούμε να κάνουμε οτιδήποτε θελήσουμε.
Απλά λέω, πως φαίνεται σαν να κάνουμε φιγούρα.
Ας κάνουμε τότε.
Βαρέθηκα να κάνω το ίδιο κόλπο ξανά και ξανά.
Είναι φραγκοδίφραγκα.
Θα γίνω 67 ετών.
Πονάνε τα κόκκαλά μου.
Χριστέ μου.
Θα αρχίσω να σκέφτομαι το μέλλον μου.
Το δικό μου μέλλον.
Τι σκέφτεσαι, Φόρεστ;
Εσύ πιστεύεις πως θα τα καταφέρουμε;
-Ναι, πιθανόν. -Πιθανόν;
Πιθανόν;
Ξεχνάς το Πάτερσον;
Το "πιθανόν" δεν σε βοήθησε τότε.
Ναι, αλλά αυτό ήταν τότε. Άλλο το τώρα.
Και τώρα, ξέρω τι κάνω.
Ναι, κι εγώ.
Αλλά ξέρω επίσης και τις δυνατότητές μου.
Και αυτόν τον καιρό, είναι δύο διαφορετικά πράγματα.
Δεν χρειάζεται να ηρεμήσω.
Όχι, μη μ' αγγίζεις.
Δεν θέλω να είμαι χαλαρή.
Απλά... μπορείς να κάνεις ησυχία;
Γιατί; Τι έχει η φωνή μου;
Γιατί να κάνω ησυχία; Πρέπει να με πας σπίτι. Ο αδερφός σου...
προσπάθησε να μου βάλει χέρι!
Τι είδους άντρας αφήνει τον αδερφό του να βάλει χέρι σε κάποια;
Δεκατριών είναι...
...είναι υπό έλεγχο, αλλά προκάλεσε μεγάλες ζημιές στο κτήριο κι όσα περιείχε.
Οι επιθεωρητές της πυροσβεστικής λένε πως υπήρχαν αρκετές εστίες φωτιάς...
και δεν έχουν αποκλείσει ακόμα τον εμπρησμό.
Πάμε τώρα στο Ντάλας, του Τέξας...
όπου αστυνομίες αρκετών πολιτειών έχουν ανακαλύψει...
μια σειρά δεκάδων ληστειών τραπέζης...
από μια πολύ καλά οργανωμένη συμμορία ληστών.
Αυτό που κάνει αυτό το όργιο εγκλημάτων ακόμα πιο ασυνήθιστο...
είναι πως οι ύποπτοι, είναι λίγο μεγαλύτεροι, από τον μέσο εγκληματία.
Υπολογίζουμε πως είναι 60 με 70 χρονών.
Γι' αυτό και τους ονομάσαμε "Συμμορία των Γέρων".
-Καλό όνομα. -Ευχαριστώ.
Αυτό σκεφτήκαμε.
Αστυνομικοί από όλα τα μέρη, κάποιοι από το Αλμπουκέρκι και το Λιτλ Ροκ
ενώνουμε τις δυνάμεις μας, ελπίζοντας να τους πιάσουμε.
Γέροι που ληστεύουν τράπεζες θα έλεγε κανείς πως θα ξεχώριζαν αρκετά.
Γνωρίζετε πως καταφέρνουν να ξεφεύγουν τόσο καιρό;
Βασικά, όχι.
Αλλά ειλικρινά, είναι πιο έμπειροι στις ληστείες...
από ότι εμείς στο κυνήγι.
-Πιστεύετε πως θα τους πιάσετε εσείς; -Νομίζω πως ο καθένας από αυτούς εδώ...
που εργάζονται σκληρά, άπειρες ώρες θα ήθελε να είναι αυτό που θα τα καταφέρει.
Αλλά, ναι, δεν θα πω ψέματα.
Θα ήθελα να τους περάσω εγώ χειροπέδες.
Ελπίζω να συμβεί. Ελπίζω να μου δοθεί η ευκαιρία.
Ας ελπίσουμε πως ο χρόνος δεν θα τους προλάβει, πριν από εσάς.
-Εντάξει, σας ευχαριστώ. -Ευχαριστούμε, ντετέκτιβ.
Πίσω σε σένα, Τεντ.
Γύρισες κιόλας;
Είδες τις ειδήσεις;
Όχι.
Τι λέει το δελτίο καιρού;
Καθαρός ουρανός.
Παρακαλώ;
Πλάκα μου κάνεις.
Μπορείς να ρίξεις μια ματιά στις ταινίες.
Μπήκαν όλοι μαζί μέσα, με τους φρουρούς από κοντά.
Λες και τους συνόδευαν στο χρηματοκιβώτιο.
Ντετέκτιβ;
Ντετέκτιβ Χαντ, από δω.
Ο περισσότερος κόσμος δεν κατάλαβε καν τι συνέβαινε.
-Ο Τζον Χαντ είναι; -Ναι.
Είσαι το θέμα συζήτησης, ντετέκτιβ.
Για να καταλάβω. Στην αρχή, τους ακολούθησες στο δρόμο, σωστά;
Ναι.
Και μετά τους πυροβόλησες;
Ναι. Δυο φορές, όπως είπα.
-Χρυσό; -Χρυσό.
Τι λες να κάνουν με το χρυσάφι;
Πες μου εσύ. Και θα έφευγαν ανενόχλητοι...
μόνο που ο ένας τους σταμάτησε να αφήσει αυτό.
ΤΖΟΝ ΧΑΝΤ ΚΑΛΗ ΤΥΧΗ Η ΣΥΜΜΟΡΙΑ ΤΩΝ ΓΕΡΩΝ
Καταπληκτικό σουβενίρ.
Φάγανε ένα από τα "πιάσιματά" μου.
Ξέρεις, δεν τελείωσα ποτέ την ιατρική.
Έλα. Έλα. Τι μου το λες αυτό;
Έχουμε μια έκτακτη είδηση να σας πούμε.
Η αστυνομία ψάχνει τρεις υπόπτους...
που αποπειράθηκαν να ληστέψουν την Τράπεζα First Nations.
Πως είσαι;
Τι; Καλά είμαι.
Παραλίγο να τα καταφέρουμε, έτσι δεν είναι;
Όχι, τα καταφέραμε.
Τι ψάχνουμε;
Σταμάτα το εκεί. Σταμάτα. Πήγαινέ το πίσω.
-Περίμενε να περάσουν οι φρουροί. -Όχι, όχι. Εκεί είναι.
Το πας μπροστά. Πήγαινε πίσω.
Είναι σε αργή κίνηση. Αργεί λίγο.
Πρέπει να το γυρίσεις πίσω.
Αυτό κάνει.
-Το πας μπροστά. -Ναι, εκεί. Βλέπεις;
Έλα ρε φίλε, απλά πίεσε... Ούτε καν... Πατάς...
-Αυτό είναι. Σταμάτα. -Πήγαινέ το πίσω εκεί που ήταν.
Μη το σταματάς σε άδειο καρέ. Σταμάτα το στο πρόσωπό του. Εκεί!
Κοίτα τον.
Χαμογελάει;
Μάλλον σε σκεφτόταν.
-Ντετέκτιβ Χαντ; -Ναι.
Αυτοί είναι οι τύποι;
Ναι.
Θα χρειαστούμε τις ταινίες.
Είναι τα αποδεικτικά μου στοιχεία.
Όχι πια. Είναι ομοσπονδιακή υπόθεση πλέον.
Σ' ευχαριστώ.
Ξέρεις, το FBI έγινε για να πιάνει τύπους σαν αυτούς.
Υπήρχε ο Ντίλιντζερ. Ποιος άλλος;
Ο Ντίλιντζερ κι αρκετοί τύποι σαν αυτόν.
Το θέμα είναι, πως έκανες ότι μπορούσες, Τζον.
Έκανες καλή δουλειά.
Σωστά.
Το δύσκολο κομμάτι τελείωσε.
Τώρα θα τελειώσουμε εμείς τη δουλειά.
Ναι; Ίσως.
Ίσως τελειώσετε τη δουλειά.
Ή ίσως να συνδέσω τα κομμάτια.
Να βρω την άκρη.
Να λύσω την υπόθεση.
Και ίσως έρθεις να μου πεις, "Ευχαριστώ, Τζον. Να σου σφίξω το χέρι."
"Συνέδεσες τα κομμάτια. Έλυσες την υπόθεση. Καλή δουλειά"
Θυμήθηκες κάτι;
Όχι.
Μα θέλουν το ίδιο με σένα.
Ναι, αυτό είναι αλήθεια.
Γιατί δεν σε αφήνουν, λοιπόν, να το κάνεις εσύ;
Πιστεύουν πως θα το κάνουν καλύτερα.
Μπορούν;
Πιθανόν.
Μπορείς να φέρεις τον γρύλο, φιλαράκι;
Μπορεί να είναι για καλό.
Πως γίνεται αυτό;
Επειδή δεν είναι το ίδιο καλοί με σένα. Άρα δεν θα τον πιάσουν.
Σ' ευχαριστώ, μωρό μου.
Κι αν ήταν δική σου δουλειά, θα τον έπιανες σίγουρα.
Αλλά είναι καλό που δεν τον πιάνεις.
Γιατί αν τον έπιανες, δεν θα μπορούσες να τον κυνηγάς πια.
Μ' αρέσει ο τρόπος που σκέφτεσαι.
Αυτό ήταν, έτσι;
Θα τα πούμε, παιδιά.
Να προσέχεις, Τέντι.
Μήπως...
Ήθελα να σε ρωτήσω κάτι και...
Έχεις σπίτι απέναντι από ένα νεκροταφείο.
Το έχεις για κάποιο λόγο;
Όχι.
Εντάξει.
Πραγματικά, δεν το σκέφτηκες ποτέ;
Όχι.
Εντάξει. Καλά.
Θα σε δω την επόμενη εβδομάδα. Και κράτα λίγο χαμηλό προφίλ.
-Εντάξει. -Γεια σου, Φόρεστ.
Τζον;
Έλα, Τζον. Μην στεναχωριέσαι τόσο.
Ούτως ή άλλως, γιατί να χάνουμε το χρόνο μας με μερικούς γέρους;
ΝΤΟΡΟΘΙ ΧΕΪΣ ΣΑΝ ΦΡΑΝΣΙΣΚΟ, ΚΑΛΙΦΌΡΝΙΑ
Τι είναι αυτό;
Τίποτα.
Σίγουρα δεν θέλεις να δοκιμάσεις;
Ίσως την επόμενη φορά.
Νόμιζα πως ήταν στη λίστα σου.
Ακόμα είναι.
Έλα.
-Σου λείπει; -Φυσικά.
Αλλά παντρευτήκαμε νέοι.
Όπως εσύ.
Και μετά ήρθαν τα παιδιά και...
Χάνεις κάπως τον εαυτό σου, καταλαβαίνεις;
Τουλάχιστον, εγώ τον έχασα.
Και είναι πολύ εύκολο να πιστέψεις πως όλα είναι μια χαρά. Έτσι είναι τα πράγματα.
Κι έτσι, περνάς τόσο χρόνο πιστεύοντας πως είναι ευτυχισμένος...
και μετά μια μέρα ξυπνάς και αντιλαμβάνεσαι πως ίσως δεν είσαι.
Ίσως ποτέ δεν ήσουν.
Ίσως δεν ξέρεις καν τι σημαίνει αυτό.
Μετά κάτι συμβαίνει, όπως ας πούμε χάνεις κάποιον ή...
ακόμα και τα παιδιά σου μεγαλώνουν και φεύγουν...
και σκέφτεσαι...
"Τι μου απέμεινε;"
Οπότε ναι, μου λείπει.
Και σ' ένα κομμάτι μου θα λείπει για πάντα, αλλά...
τώρα, νομίζω, δεν πειράζει να είμαι λίγο εγωίστρια.
Γιατί αν το σκεφτείς...
που θα βρίσκεσαι σε δέκα χρόνια από τώρα. Τι θα κάνεις;
Τώρα, όποτε κλείνω την πόρτα, σκέφτομαι...
"Τουλάχιστον, αυτή είναι η τελευταία φορά που θα έχω την ευκαιρία να κάνω..."
ότι ήταν τέλος πάντων αυτό το πράγμα".
Ξέρεις τι κάνω όταν κλείνει η πόρτα;
-Τι; -Πηδάω από το παράθυρο.
Κι αν ποτέ αναρωτιέμαι τι κάνω ή που πάω...
σκέφτομαι τον εαυτό μου σαν το παιδί που ήμουν κάποτε και λέω...
"Θα ήταν περήφανο για μένα;"
Και αν η απάντηση είναι όχι, τότε συνεχίζω να προχωράω.
Αλλά αν η απάντηση είναι ναι, τότε ξέρω πως είμαι ακριβώς εκεί που πρέπει.
Είναι, λοιπόν, περήφανο για σένα; Το μικρό αγόρι;
Πλησιάζει μέρα με τη μέρα.
Μα δεν είσαι ποτέ ακριβώς εκεί που πρέπει να είσαι, έτσι δεν είναι;
Εννοώ, γιατί αν είσαι, τότε είσαι νεκρός.
Και ο δεκάχρονος εαυτός σου, είναι...
Ξέρεις, μπορεί να είχε ελπίδες και όνειρα, αλλά...
δεν αντιλαμβάνεται τον χρόνο...
ή τον κόσμο, όπως εσύ.
Οπότε...
Νομίζω πως πρέπει να συνεχίσεις να προχωράς.
Να ζεις τη ζωή σου. Να δοκιμάζεις νέα πράγματα.
Απλά...να μη τα παρατάς.
Με συγχωρείτε, κυρία μου.
Θα ήθελα να μιλήσω στον Διευθυντή.
Εγώ είμαι. Τι μπορώ να κάνω για εσάς;
Εντάξει, οπότε θέλετε να εξαγοράσετε την υποθήκη.
Μάλιστα. Θα ήθελα να την εξοφλήσω προκαταβολικά.
Αυτό μπορεί να γίνει, αλλά θα πρέπει να έρθει να υπογράψει την...
Βασικά, θα ήθελα να είναι έκπληξη.
Α, μάλιστα.
Θα δώσω σε εσάς τα χρήματα...
και μετά δεν είναι ανάγκη να το μάθει εκείνη.
Θα είναι ένα απίστευτο χριστουγεννιάτικο δώρο.
Έχετε διάφορες επιλογές.
Η πρώτη, θα μπορούσατε να της κάνετε ένα δώρο.
Η άλλη είναι να έρθει και να σας μεταβιβάσει την ιδιοκτησία.
Όχι, όχι. Δεν θέλω να το κάνω αυτό.
Θέλω, απλά, να το εξοφλήσω, χωρίς εκείνη, απαραίτητα, να το μάθει.
Ούτως ή άλλως θα το μάθει.
Αν, όμως, είχα τα χρήματα εδώ;
-Τώρα; -Ναι.
-Τα έχετε; -Όχι, αλλά αν τα είχα;
Και πάλι θα έπρεπε να έρθει να υπογράψει κάποια χαρτιά.
Κατάλαβα.
Δεν θα ήταν κάτι δύσκολο. Απλά λίγη γραφειοκρατία.
Ναι. Αλλά όχι εδώ και τώρα.
Όχι.
Εντάξει. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστώ.
Μπορώ να σε φωνάζω Ντόροθι;
Ντοτ. Φώναζέ με Ντοτ.
Εντάξει. Θα καταγράψω τη συνομιλία...
...αν δεν έχεις αντίρρηση. -Εντάξει.
Λοιπόν...
γιατί δεν μου λες απλά ότι θυμάσαι;
Εντάξει.
Λοιπόν...
-Περίμενε, συγγνώμη. Στάσου λίγο. -Δεν πειράζει.
Συνήθως δεν...
Το χάλασες περισσότερο.
-Ορίστε. Εντάξει. -Έτοιμο;
Συγγνώμη γι' αυτό. Λοιπόν...
-Να ξεκινήσω πάλι; -Ναι.
Εντάξει...Θεέ μου.
Αυτός και η μαμά μου ήταν μαζί μόνο δυο χρόνια, οπότε...
δεν τον γνώρισα ποτέ, απ' όσο θυμάμαι.
Όταν γεννήθηκα ήταν...
ήδη στην φυλακή.
Ο αδερφός μου λέει, πως νομίζει πως τον θυμάται λίγο, αλλά...
δεν ξέρω αν όντως τον θυμάται, ή απλά νομίζει πως τον θυμάται, επειδή...
Ξέρεις πως είναι. Ακούς μια ιστορία και...
βλέπεις μια φωτογραφία και σχηματίζεις γνώμη.
Κι εμείς ακούγαμε διάφορες ιστορίες.
Μας είπε διάφορες ιστορίες γι' αυτόν.
Δεν ήταν πολύ αληθοφανείς, αλλά ήμασταν μικρά παιδιά, κι έτσι...
Τη μια χρονιά ταξίδευε στις θάλασσες και...
...είχε πάει στον πόλεμο... -Μεγάλες ιστορίες.
-Ναι, ακριβώς. -Εντάξει.
Δεν είχε μεγάλη σημασία. Ήταν, απλά, ο μπαμπάς και...
έκανε διάφορα πράγματα και...
κάποια μέρα θα γύριζε να μας δει.
Και μετά...
νομίζω ήμουν γύρω στα 15...
και φαντάζομαι θα έβγαινε με αναστολή, οπότε...
η μαμά μου κάθισε και μας είπε την αλήθεια.
Μήπως και ερχόταν να μας δει, αλλά...
δεν ήρθε ποτέ, οπότε...
Οπότε δεν σας τηλεφώνησε ποτέ; Ούτε σας έγραψε;
Όχι.
Όχι, δεν το έκανε.
Όσο μπορώ να ξέρω, υποθέτω πως δεν γνωρίζει την ύπαρξή μου.
Και είναι και παππούς.
Ναι, είναι μάλλον.
-Πως τον λένε; -Ρόμπι.
Ρόμπι, καλέ μου, θες να πεις ένα γεια;
-Όχι. -Όχι;
-Συγγνώμη. -Δεν πειράζει.
Έχω έναν γιο στην ηλικία του.
Πιστεύεις, λοιπόν, πως θα τον πιάσεις;
Το ελπίζω.
Αν τον πιάσεις, δεν θέλω να τον δω.
Δεν θέλω να έρθω να τον διαλέξω σε καμιά...πως το λένε...
αίθουσα αναγνώρισης ή όπως αλλιώς το λένε, εντάξει;
Όχι, δεν θα χρειαστεί.
Ξέρεις, πιστεύω πως πρέπει να φυλακιστεί.
Η μαμά μου, μού είπε πως...
έλεγε πάντα...
"Έχω αλλάξει πια".
Και μετά έβγαινε και ξανάκανε τα ίδια.
Ξανά και ξανά.
Ακόμα και μετά από όλα αυτά, τον αγαπούσε μέχρι τη μέρα που πέθανε.
Τι λες γι' αυτό;
Είναι πολύ όμορφο.
Είναι πολύ ακριβό.
-Τι λέτε για κάτι... -Αυτό εδώ;
Το λατρεύω αυτό το κομμάτι.
-Θέλετε να το φορέσετε; -Φυσικά.
Με την ησυχία σας.
Τι λες;
Ας το δούμε εδώ στο φως.
Ντρέπομαι τόσο πολύ! Απλά σηκώθηκα και έφυγα.
Ένιωσα τόσο... Συγγνώμη!
Να σας βοηθήσω να το βγάλετε;
Όχι...
θα το αγοράσω.
-Πόσο κάνει; -249,99 δολάρια συν το φόρο.
Ναι, τα είχα κρατήσει όλα.
Τότε που τον εκπροσώπησα.
Σκέφτηκα μήπως γράψω βιβλίο ή κάτι τέτοιο...
ή απλά να πω την ιστορία στα εγγόνια μου.
Είναι καταπληκτική ιστορία.
Αυτός είναι ο άντρας που ψάχνεις;
Ναι, έτσι πιστεύω.
Τον θυμάμαι τον Φόρεστ Τάκερ. Ήταν απίστευτος.
Να πάρει.
Στα 13 του κλοπή ποδηλάτου. Αυτό θα πει πρώιμο ξεκίνημα.
Πέρασε όλη τη ζωή του στη φυλακή.
Εκτός από τις φορές που απέδρασε.
Δεκαέξι επιτυχημένες αποδράσεις.
Δεκαέξι;
Πρέπει να είναι ρεκόρ, έτσι;
Πριν κάποια χρόνια, απέδρασε από το Σαν Κουέντιν με μια βάρκα.
Την έφτιαξε με κομμάτια ξύλου και μουσαμά και ποιος ξέρει τι άλλο.
Ζωγράφισε στο πλάι το σήμα της κομητείας Μαρίν και σαλπάρισε.
Αν τον συναντήσεις ποτέ, θα σου το αφηγηθεί.
Θα σου πει με λεπτομέρειες κάθε περιπέτεια που είχε.
Και ίσως κάποιες που δεν είχε.
Κάποιος θα έπρεπε να του πει να τα παρατήσει όσο προπορευόταν.
Όταν βρεις κάτι που αγαπάς...
Με διόρισαν στην υπόθεσή του, όταν πιάστηκε στη Μοντάνα...
πριν μερικά χρόνια.
Έγινε ανθρωποκυνηγητό...
που όπως έμαθα δεν ήταν κάτι το ασυνήθιστο.
Όταν τον στρίμωξαν, οι αστυνομικοί είπαν πως τους πυροβόλησε.
Αλλά εκείνος υποστήριξε, πως δεν είχε καν όπλο.
Πως απλά, ήταν η εξάτμιση τους αυτοκινήτου.
Φαντάζομαι πως είναι η μισή αλήθεια.
Πάντα είχε όπλο πάνω του, αλλά...
αν μου έλεγες πως δεν πυροβόλησε ούτε μια φορά στη ζωή του, θα σε πίστευα.
Θυμάμαι, κάθισα κάποτε μαζί του και του είπα, "Φόρεστ..."
"σίγουρα υπάρχει πιο εύκολος τρόπος, κάποιος όπως εσύ να βγάζει τα προς το ζειν"
Και με κοίταξε και είπε, "Αδερφέ μου..."
"Δεν μιλάμε για τα προς το ζειν"
"Μιλάμε για το να ζεις."
Να βλέπω τα χέρια σου!
Το καλό που σου θέλω μη κουνηθείς.
Γεια σου, μωρό μου.
Γεια.
Τον βρήκες;
Ναι, περίπου.
Τι σημαίνει αυτό;
Λοιπόν...
βρήκα ποιος είναι.
Και;
Είναι ένας τύπος ηλικιωμένος...
αλλά κάποτε ήταν νέος.
Και τρελαίνεται να ληστεύει τράπεζες.
-Αυτό ήταν όλο; -Αυτό.
Όπως εσύ, που είσαι ο αστυνομικός...
που θα τον πιάσει.
Ναι, κάπως έτσι.
Είναι αργά.
-Δεν είναι και τόσο αργά, μωρό μου. -Τα παιδιά κοιμούνται.
Πόσο κοιμισμένα είναι;
Ω, Θεούλη μου.
-Έλα, ας βγούμε έξω. -Τι;
-Ας βγούμε έξω. Ας βρούμε μια νταντά. -Πρέπει να δουλέψω το πρωί.
-Και λοιπόν; -Τι;
-Τι τρέχει; -Δεν ξέρω.
Στάσου, δεν θα έπρεπε να τηλεφωνήσεις σε κάποιον;
Όχι, δεν θα έπρεπε. Σε ποιον;
Να πει πως τον βρήκες;
Σε ποιον να το πω; Σε κανέναν δεν το λέω.
Απόψε είναι όλος δικός μου.
ΝΤΑΛΑΣ, ΤΕΞΑΣ 13 Οκτωβρίου, 1981 8:57 μ.μ.
Έι!
Ναι.
Παρασύρθηκες εκτός τόπου και χρόνου.
Ναι. Θέλεις να φύγουμε από εδώ;
Μόλις παραγγείλαμε πίτα.
Όχι, εννοώ πραγματικά να φύγουμε. Να πάμε ένα ταξίδι κάπου.
-Σαν διακοπές; -Ναι.
Δεν ξέρω. Εγώ...
Ξέρεις...έχω να φροντίσω τα ζώα και...
Ναι, αλλά αν αυτό δεν ήταν πρόβλημα, θα το ήθελες;
Ίσως.
Εντάξει.
Δεν σε είδα στην τηλεόραση;
-Ίσως. -Έτσι θαρρώ.
Ασχολούσουν με εκείνη...πως την είπες; Τη "Συμμορία των Γέρων", σωστά;
-Ναι. -Ναι. Τους έπιασες;
Όχι ακόμα.
Κοντεύεις;
Τους πλησιάζουμε.
Με συγχωρείς, δεν θέλω να είμαι αγενής, αλλά...
ίσιωσέ την λιγάκι.
Αναγκάστηκα να το μάθω αυτό στο Καθολικό Σχολείο.
-Αλήθεια; -Ναι.
Ορίστε. Του κουτιού. Συνοδεύεις κάποια;
Την γυναίκα μου, ναι.
Τέλεια.
Εκ πείρας σου λέω, πως το να είσαι καλοντυμένος, βοηθάει πολύ.
Σε κάνει να φαίνεσαι σαν να ξέρεις τι κάνεις.
Ακόμα κι όταν δεν ξέρεις.
Φόρεστ;
Ξέρω τι κάνω.
Καληνύχτα.
Φόρεστ Τάκερ, συλλαμβάνεσαι.
Απομακρύνσου από το αμάξι.
Σήκωσε ψηλά τα χέρια και απομακρύνσου από το αμάξι αμέσως!
Μη το κάνεις! Βγες από το αμάξι!
Δύο αυτοκίνητα κινούνται νότια...
Εδώ FS-522, κινούμαστε νότια...
Σε παρακαλώ.
Το αγοράκι μου.
Εντάξει.
Πάρκαρε εδώ.
Είναι καλά;
Καταλαβαίνω.
Εντάξει, λοιπόν. Σ' ευχαριστώ που με πήρες.
Εντάξει.
Τι έγινε;
Τον έπιασαν.
-Αλήθεια; -Ναι.
-Πως;
Κάποιος τον κάρφωσε.
Και τώρα;
Θα μπει φυλακή.
Κρίμα.
Ναι, υποθέτω.
Λυπάμαι που δεν τον έπιασες εσύ.
Εγώ όχι.
Η "Συμμορία των Γέρων" δεν υπάρχει πια.
Χθες το βράδυ, στο Φορτ Γουόρθ, ομοσπονδιακοί πράκτορες...
συνέλαβαν τον αρχηγό της συμμορίας, τον 74χρονο Φόρεστ Σίλβερ Τάκερ.
Ο Τάκερ, γέννημα θρέμμα της Φλόριδα...
είναι γνωστός στην περιοχή για την οργάνωση μιας από τις πιο...
πρωτότυπες αποδράσεις, στην ιστορία του Σαν Κουέντιν.
Αυτή είναι μία μόνο στην μεγάλη λίστα των αποδράσεών του...
και στην ακόμα μεγαλύτερη λίστα εγκλημάτων.
Μετά από αρκετά χρόνια ως δραπέτης...
έφτασε τελικά η ώρα να πιαστεί αυτός ο επαγγελματίας κακοποιός.
Συνελήφθη, επίσης, ο συγκρατούμενός του, Τέντι Γκριν...
τον οποίο ο Τάκερ τον γνώρισε στο Σαν Κουέντιν.
Το τρίτο μέλος της συμμορίας, διαφεύγει ακόμα...
αλλά για την ώρα η αστυνομία δηλώνει...
πως η "Συμμορία των Γέρων" πήρε σύνταξη.
Φόρεστ Τάκερ, έχεις επισκέπτη.
Μου είπες ψέματα για το όνομά σου.
Φαντάστηκα πως το ήξερες.
Αυτό με ρώτησαν οι ντετέκτιβ. Αν το ήξερα.
Αν είχα την παραμικρή ιδέα.
-Τι τους είπες; -Είπα πως φυσικά και όχι.
Λυπάμαι.
Ναι... Κι εγώ.
Ορίστε. Σου έγραψα κάτι.
Τι είναι;
Είναι όλες οι φορές που δραπέτευσα παλιά.
1 16 ΙΟΥΝΙΟΥ, 1936 Αναμορφωτήριο Αρρένων Σεντ Τζέιμς Λιμάνι Σεντ Λούσι, Φλόριδα.
2 14 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ, 1942 Κέντρο Κράτησης Σάουθερν Πόιντς Κλιαργουότερ, Φλόριδα
3 22 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ, 1944 Φυλακές Άττικα Άττικα, ΝΥ
4 1 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ, 1945 Κομητειακή Φυλακή Ηστ Τζέρσεϊ Ροουγέι, Νιου Τζέρσεϊ
5 27 ΙΟΥΛΙΟΥ, 1950 Φυλακή Ρεντ Όνιον Όριολ, Κεντάκι.
6 12 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ, 1952 Δικαστήριο Κομητείας Μιλγουόκι Μιλγουόκι, Γουισκόνσιν
7 2 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ, 1955 Σωφρονιστικό Ίδρυμα Σόουνι Βιένα, Ιλινόις
8 25 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ, 1956 Φυλακές Κομητείας Μπαντ Μπάρτλετ Οκλαχόμα Σίτι, Οκλαχόμα
9 21 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ, 1957 Φυλακή Χάντσβιλ Χάντσβιλ, Τέξας
10 22 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ, 1958 Σωφρονιστικό Κατάστημα Κάνσας Σίτι Κάνσας Σίτι, Μιζούρι
11 5 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ, 1960 (Δεν θυμάμαι που)
12 28 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ, 1962 Σωφρονιστικό Κατάστημα Λέμπανον Λέμπανον, Οχάιο
13 4 ΙΟΥΛΙΟΥ, 1963 Φυλακή Αγκόλα Γουέστ Φελισιάνα, Λουιζιάνα
14 16 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ, 1966 Πολιτειακές Φυλακές Καλιφόρνια Φόλσομ, Καλιφόρνια
16 10 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ, 1979 Πολιτειακές Φυλακές Σεντ Κουέντιν Κομητεία Μάρια, Καλιφόρνια
Έρχεσαι Φόρεστ;
Τελειώνω εδώ και έρχομαι.
Εντάξει.
ΡΑΜΠ-Α-ΝΤΑΜΠ-ΝΤΑΜΠ (Παιδικό τραγούδι)
Κι αυτή εδώ;
Λοιπόν...
φυλάω την καλύτερη για το τέλος.
Λοιπόν...
ίσως...
ίσως καλύτερα να κάτσεις στα αβγά σου.
Και το έκανε.
Το πλυσταριό είναι στο τέλος του διαδρόμου, αν χρειαστείς κάτι.
Εντάξει.
Μπορείς να μείνεις όσο θέλεις.
Ευχαριστώ.
Χαίρομαι που μου τηλεφώνησες.
Χαίρομαι που το σήκωσες.
Μετά θα προχωρήσουμε.
Δεν έχει σημασία που.
Μπορεί να πάμε στην Αριζόνα.
Οι δρόμοι είναι ευθείες.
Και θα χτίσουμε ένα σπίτι.
Ναι, θα χτίσουμε ένα σπίτι.
Γιατί αν δεν προσγειωθώ σύντομα...
θα μπω σε τροχιά.
Ξύπνα, Τζούελ.
Πρέπει να βγω έξω για λίγο. Θέλεις κάτι;
Όχι. Πόσο θα λείψεις;
Όχι πολύ.
Παρακαλώ;
Γεια σου, Τζον.
Ναι, ο ίδιος.
-Ποιος είναι; -Τι κάνεις;
Φόρεστ Τάκερ. Εσύ είσαι;
-Άκουσα πως βγήκες. -Ναι, βγήκα.
Τι έγινε; Βαρέθηκες να σκάβεις σήραγγες...
και να σκαρφαλώνεις φράχτες;
Το σκέφτηκα, αλλά...
Φόρεστ;
Είσαι καλά, Φόρεστ;
Ναι...θα είμαι.
Ο Φόρεστ Τάκερ λήστεψε τέσσερις ακόμα τράπεζες εκείνη τη μέρα.
Όταν τελικά τον έπιασαν, οι αστυνομικοί ανέφεραν πως καθώς τον συνελάμβαναν...
χαμογελούσε.
Απόδοση Διαλόγων: MayThird
..::TonLTeam::.. TainiesOnLineTV.com